Neobi:
Minna-san Konbanvaa.. Başlıktan da anlayacağınız üzere toplu bir güncel (toplayabildiğimiz kadarıyla tabi) geliyor. Toplu dediysem bölüm olarak değil aile olarak geliyoruz. Herkes bir iki tıngırdatacak mabushinin kaynayan kazanlarını. İlk ben aldım dibi tozlanmış kazanımızın kepçesini elime. Zira hem güncelin içeriğinden bahsedecek hem de bir iki şey ekleyeceğim dilim döndüğünce.

O zaman izninizle…

Geçenlerde (2 ay önce sanırım) neredeyse kurulduğumuz zaman başladığımız, bir süre sonra çevirmeni aramızdan ayrıldığı için bizim de seriyi bıraktığımız ama daha sonra Pengush sayesinde tekrar geri aldığımız Kyou koi… serisini bitirelim artık çok süründü elimizde dedik. Ve bunu da anlamlı bir zamana denk getirmek istedik. Geçen hesapladık neredeyse 13 senedir buradaymışız. ON ÜÇ.. Şaka gibi koskoca on üç yıl… Acısıyla tatlısıyla bir sürü anı yarattığımız koskoca dolu dolu bir 13 yıl. Dile kolay.. Şöyle geriye dönüp bir düşünüyorum da bu olaylara ilk bulaştığımız anlar, seçtiğimiz ilk seriler, ilk bölümlerimizi vermenin heyecanı, sizlerden gelen ilk yorumlar…

Hepsi teker teker geçiyor gözümün önünden.. 13 sene önce heyecanlı daha tam olgunlaşmamış, yer yer asabi bir Neobiydim belki de daha fazlası. O zaman yaptıklarım, anlattıklarım, yaşayıp yaşattıklarım ve nefes olduğum tonlarca bölüm. Şuan bana çok uzak geliyor nedense. Şuanki Neobi ile o Neobi arasında bir ton fark oluştu. Büyüdük, olgunlaştık, bir sürü ders aldık hayattan acısıyla tatlısıyla. En önemlisi o en baştaki Neobi’nin serileri sahiplenen isteği ve hevesini yitirdim zamanla. Ama ufacık bir parça bile olsa o sizin gıdılardan kiss Neobinizden bir şeyler sakladım içimde. Hala skip beat yapabiliyorsam (ki artık can çekişiyorum) o hevesli Neobi sayesinde. Neyse şu görseli hatırlayan oldlar var mı aranızda?

Ahahah ne çok özlemişim ya. Aslında kısa kesmek istemiştim ama sbiraz zor sanırım. Evet artık eskisi kadar hızlı değiliz, hobi için yaptığımız şeylere eskisi gibi çok vakit ayıramıyoruz ama artık genç de değiliz arkadaşlar. O liseye, üniversiteye giden cadılar değiliz. Kocaman kadınlar olduk. Kimimiz evlendi, kimimizin çocukları var, kimi işinde gücünde yani bizi de anlayın 🙂 Şimdiye kadar bizimle olduğunuz, Mabushiyi kendiniz gibi benimseyip kabul ettiğiniz için teşekkürler.

Ve en büyük teşekkürüm de minnettarlığım da sonuna kadar yanımda olan Nakamalarıma. Hep birlikte nice güzel yıllara. Mabushi Majo Banzaiii…

Gıdılardan Kiss

NANA: Mabushi Majo..Aah aah zaman ne kadar da çabuk geçiyor. Söylememe gerek yok artık ama yine de söyleyesi geliyor insanın. Burası bir manga ekibinden fazlası, bir aile benim için. Ailemizle birlikte o kadar çok şey yaşadık ki.. İyi, kötü, eğlenceli, hareketli.. Güzel şeylerimizi birlikte paylaşırken, çok üzücü zamanlardan geçerken birbirimize destek olduk. Kısacası dışarıdan sadece bir manga ekibi olarak görünen bizi bağlayan şey sadece manga değil, aramızdaki dostluk. Ve hayatlarımızda iyi, kötü, mutlu, üzücü şeyler yaşarken ayrı şehirlerde olsak da biliriz ki gönüllerimiz hep birdir. 12 sene olmuş kurulalı.. Kimimiz öğrenciydi mezun oldu, kimimiz işe girdi vs.. Yani aslında bu süre zarfında birlikte büyüdük bir anlamda. Mangaya gelince, hepimiz mangaya gönül verip toplandık.. Birlikte ne seriler bitirdik. Sizler sadece serileri okuyorsunuz ama biz o serileri çevirip editlerken ne anılar yaratıyoruz biriktiyoruz bir bilseniz. 🙂 Az önce Neobim bana ilk güncel yazımı gönderdi, o kadar duygulandım ki.. Başta da dediğim gibi, zaman çabuk geçiyor gerçekten. Daha yazmak istediğim o kadar çok şey var ki ama toparlayamıyorum.. Bundan sonra da ailemizle nice yıllara, yine her zaman birlikte, sağlıkla, güzel yıllarda ve güzel serilerle birlikte olmak dileğiyle.. <3

Henna:

Sevgili Mabushi takipçileri, ben Henna.

Kuruluş yıldönümümüz vesilesiyle toplandık. Nasılsınız?

Buranın eski cadılardan olsam da kuruluşa kadar gitmiyorum maalesef. Lakin ekibe katıldığımdan beri, hayatımda bir sürü değişim oldu. Ve akıp geçen bu zaman içinde varlığını sınırlı sayıda insanın bildiği kimliğimle, üstlendiğim hikayelerle, pek konuşkan olmasam da diyalog kurduğum birkaç kıymetli insanla (mesela Neobi) hep -ama hep- süren bir bağım oldu. Değişimler geldi, değişimler geçti; iyi şeyler ve kötü şeyler geldi geçti ve ben gerçek hayatta yaşarken bir açıdan hep buradaydım da. Bir düğüm atılmıştı ve o düğüm epey sağlamdı.

Aramızda hoş ifadelerle beni destekleyenler oldu; yorumlarını okudukça güç aldığım insanlar…

Hep sizler bize teşekkür ettiniz, bu defa ben de sizlere teşekkür etmek istiyorum. ”Acaba olur mu, bir denesem mi?” diyerek ilk bölümü çevirmeye başladığım günlerden sizlerin takibi ve teşvik edici yeni bölüm talepleriyle üç seri bitirdiğimiz günlere geldik. (Diğer ikisi de devam aşamasında.)

Lütfen bundan sonra da burada olup beni ve her birimizi desteklemeye devam edin.

Herkese zamanı sevdikleriyle geçirmenin değerini bileceği yeni yıllar diliyorum. Sağlıcakla…

Saparrow:

Merhaba

Yıldönümü güncelimizin zamanında yetişememesine sebep editör olarak çok üzgünüm ama maalesef işler her zaman planlandığı gibi gitmiyor. Bazı aksilikler yüzünden geç kalınsa da güzel bir güncel ve Kyou Koi wo Hajimemasu finaliyle gene de tamamladık.

Harika bir ekibin ailenin bir parçasıyım. Bir çok üyemiz geldi geçti, bir çok dostumuz oldu, sevdik, sevildik, bir o kadar üzüldük ama devam etmeyi bildik. Bu ailede olmak benim için bir şans ve iyiki buradayım. Teşekkürler cadılar…

Tüm serilerimizde emeği geçen editör ve çevirmen arkadaşlarımıza çok çok teşekkür ederim. Ellerinize sağlık. Hepinizi seviyorum.

Tüm serilerimizi okuyan okuyucularımıza ayrı olarak teşekkür ederim. Bizi takip etmeye devam edin. Keyifli okumalar dilerim. Güzel yorumlarınızı da beklerim.

Pengush: Dedim ki buraya nasıl geldiğimden bahsedeyim; ama daha sonra vazgeçip bu güncel – sonunda- bitirebildiğimiz mangaya nasıl tekrar başladığımızı anlatayım dedim.

Bendeniz, bugünlük, Topuğuna Sıkan Penguş.

Yıllar yıllar önce (bir yıldan fazla oldu evet) bir Penguş varmış, kendi kendine edit yapar, arada mangalara yorum yapar, manga okur, okula gidip gelirmiş. Sonra bu Penguş demiş ki “Allam ne kadar boş bir hayat! Kendime bir iş mi çıkartsam?” Sanki yaptığı manga(lar) yokmuşçasına Mabushi gezegeninde gezinmeye başlamış, sonra bir de ne görsün?! Kısaca Kyou, uzunca adını da diyemediği bir seri yarım kalmasın mı? Aman amannnn! Koşmuş baş cadının yanına, “Aman cadım canım cadım” demiş, “bu seri neden bırakıldı? Ben editlerim bunu dert ettiğiniz şeye bak.”

Baş cadı da ne bilsin, bu kızın topuğuna sıkmayı seven bir tip olduğunu, acımış galiba seriyi seviyor demiş ve seriyi bendeniz artık topal Penguş’a vermiş. Ama tabii olaylar bununla da kalmamış.

Çevirmeni terketmiş seriye bir çevirmen aranmaya başlanmış, ama o da ne!! Bulunmamış! (şaşırdık mı hayır! Çünkü çeviri ağaçta yetişiyor sanıyorlar) Neyse demiş Penguş, bekleriz. Ama bir tokat da serinin rawından gelmesin mi?! Zaten astigmat olan Penguş’a astigmatlık edecek sayfalar denk gelmesin mi?!!! En büyük telefon boyutundaki sayfaları kalitelendirmeye çalışmış, o sayfalarda klonlar yapmış, yazıları silmiş yerleştirmiş. Ama bir türlü manga bitmiyormuş. Çünkü Penguş’un unuttuğu bir şey varmış; çizim ne kadar kötü olsa da, yazılar ne kadar çok olsa da eğer bir seri sevilirse hızlı gidermiş. Ama kör olacak olan topallamaya başlayan Penguş bu seriyi ne okumuş, ne de adını duymuş. Bu nedenle de seriyi sevip sevmediğini bilmiyormuş. Editlerken de sinir krizleri geçirmeye başlamış. Sonra ne mi olmuş? Seri onca kişinin emeği ile bitmiş. Ama ne bitiş… Seriye özel sövme grubu mu kurulmamış dersiniz, mangakanın çok seviliyormuş gibi her boş olaya bir özel bölüm yapması mı dersiniz, arada kaybolan, editlenmeyen hayata küstüren editler mi dersiniz… Dolmuş da dolmuş bu Penguş ve mangayı yapanlar (çeviren, editleyen ve kontrol eden). Ama onca kötü olaya, onca ağlamaya, onca sıkışmaya rağmen bir seri de böyle bitmiş. Ve Mabushi gezegeni lanet(li) serisininden de böylece kurtulmuş olmuş.

Evet, kısaca olay böyle ama arkada yaşanan onca olay var ki sadece en temel şeyleri alarak siz okuyucuların da okuyabilmesi için kısalaştırdım. Demem şudur ki; ya bunlar da her seriyi niye yarım bırakıyor, ya madem aldınız bitirsenize gibi söylemlerden önce biraz düşünmeniz. Kuruluş güncelimizde biraz daha eğlenceli şeyler demek isterdim, sonuçta onca yıldır buradayız ama hala bir arpa boyu ilerleyemedik gibi. Hala çevirmen/editör açığı çekiliyor, hala okuyucu bu işlerin ‘basit’ olduğunu düşünüyor ve hala bize bir teşekkür bile edilmiyor.

Neysem daha da depresif olmadan bitireyim; güzel yorumlar, güzel mangalar bizleri daha mutlu eder. Lütfen bu mangadaki gibi birisi olmayın.

Ancaks:

 Kuruluş günceli günü!

Açıkçası bu konuda ne yazsam diye uzun uzun düşündüm, daha önce birkaç güncelde bu konuda hislerimi o kadar uzunca belirtmiştim ki şimdi tekrar yazarsam okuyucuyu sıkacağımı hissediyorum. Bu sebeple bu kez biraz “Kyou Koi wo Hajimemasu”dan söz edeceğim.

 Serinin finali geldi! Yeyyy!

 Açıkçası Mabushi Majo’da da çeviri yapmak istediğimi söylediğimde, ilk başta, olumlu bir cevap beklemedim. Çünkü zaten Tanaka’nın editörüyüm ama Neobi-sensei ricamı kabul etti. Böylece biraz L-DK ve biraz da Kyou çevirerek katkıda bulunmaya çalıştım. Umarım okuyucuya onları mutlu edecek bir çeviri vermişimdir.

 2014’de buraya katılmadan önce ben de bir okuyucuydum. Mangalar hayatıma renk katıyordu ve bu ekip benim için hayalden ibaretti. O yılın sonunda şans bana gülümseyip, bu ekibe katıldığımda manga çevirecek kadar iyi çeviri yapamıyordum. Aslında geliştirmek istiyordum, bunu için çalışıyordum ama bugünleri hayal edemezdim. Hayatın size ne göstereceği hiç belli olmuyor cidden :’)

 Kyou’yu çevirirken bazen kafayı yedik, bazen aramızda yaptığımız yorumlara güldük, bazen cidden zorlandık ve tüm bunlar birer anı olarak kaldı. Son üç ayın zorluğunu düşününce bu anılar, zor günlere güzel birer renk oldular. Bu güzel renkler için, bir cadı olarak, MabushiMajo cadılarına teşekkürler <3

 Dilerim burada okuduğunuz seriler sizlere de zor zamanlarınızda renk olurlar. Biz bu hobiden keyif alıyoruz. Yaptığınız kısacık teşekkür yorumlar bile bizleri kocaman gülümsetiyor. Bizleri anlayan, bizleri bekleyen tüm okuyuculara teşekkürler <3

MabushiMajo ile uzun uzun yeni yaşlar dileğimi de buraya bırakıp kaçıyorum şimdilik ^^


İroshi:
“Iroshi’den selamlar! Mabushi cadı kazanı seneler önce iyi ki fokurdamaya başlamış, burada bir cadı olduğum için çok mutluyum nihihi. Umarım ailemiz daha çok genişler hiç de ayrılmayız. ♥”


Mahlas: Merhabalar Mabushi ailesi ben Mahlas, yeni final ve yıldönümümüz ile karşınızdayız. Her ne kadar sağlık nedenleriyle son 2 yıldır aktif olamasam da ne ailemizden ne sizlerden vazgeçemiyorum. Birbirinden güzel serileri hep bizlerden okudunuz, en güzel çevirileri en iyi editleri sizlere sunmaya çalıştık. Bu konuda emeği geçen tüm arkadaşlarımıza teşekkür ederim. Ve ömrümüzden kaybolan 1 yıla ve hayatımızdan kayıp giden sevdiklerimize rağmen, biz yaşıyoruz, herkese herşeye rağmen. Anınız sizindir, sağlık en büyük duanız olsun. Ve kendinize çok çok iyi bakın. Manga okuyun kitap okuyun, ama en önemlisi sevdiklerinize zaman ayırın, bir mesaj, bir Alo olsa bile. Hep beraber nice yıllarımız olsun. Kendinize çok iyi bakın mabushi dostlarım. Keyifli okumalar…


Güncel Listesi:

Kyou, Koi wo Hajimemasu Bölüm 63-99,5 FİNAL Online Okuma

Kamisama Hajimemashita Bölüm 149.5-149.6 Online Okuma

Honey Bölüm 28-29 Online Okuma

Mabushi Majo Ailesi Keyifli Okumalar Diler


Not: Kyou ‘yu finale getiren Portuga, Ancaks, Pengush ve Saparrow’a teşekkürler <3 Ellerinize sağlık <3





Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*
*
Website